دانلود کتاب اندر غزل خویش نهان خواهم گشتن اثر نجیب مایل هروی

دربارهٔ کتاب اندر غزل خویش نهان خواهم گشتن

خواجه بلفتح شیخ گفت که یک روز قوال، پیش شیخ ما ( ابوسعید ابوالخیر این بیت میخواند
اندر غزل خویش نهان خواهم گشتن
تا بر دو بت بوسه دهم چونش بخوانی شیخ از قوال پرسید که این بیت کراست؟ گفت: غماره گفته است. شیخ برخاست و با
جماعت صوفیان به زیارت خاک غماره شد.۱ این بیت غماره مروزی سخنور عصر سامانی و عهد غزنوی را - که در یکی از مجالی سماع ابوسعید مهنه ای با برآورد و استنباط عرفانی و صوفیانه خوانده شده است - پیش از این به بیست و اندی سال در نسخه ای نه چندان مضبوط از اسرارالتوحید خواندم و به یاد سپردم، بطوری که مصراع دوم آن را به گونه: تا بوسه زنم بر دو لبت چونش بخوانی: به حفظ داشتم و در سالهای خوش نوجوانی - که هنوز غم، غم می نمود و زشت نما بود و عمق اندوه و مفهوم عرفانی آن به نزدم ظاهر نبود - آن را زمزمه می کردم تا آن که از طریق حکایت محمد منور میهنی با واژه های قواله، وسماع، و سماغ دوستی پیر مهنه آشنا شدم، اما هر چه بیشتر در این زمینه توغل می کردم، پرسشهای بیشتری فرا مینمود، سؤالهایی از این گونه که سماع چیست؟ چرا صوفیان عارف و عارفان صوفی سماع میکرده اند و حتی از آن به صورتهای نماز عشاق. و نماز اولیا، اصطلاح می نموده اند؟ چرا نمادهای ذهن و زبان و بزرگان مسلم فرهنگ و ادب ما چون خداوندگار بلخ جنازه یارانش را با آواز خوش به خاک می سپرده اند؟ و در عین حال خود آنان نیز بر شیوه های سماع رایج در روزگار شان نقد و تعریضهایی روا می داشته اند، و چرا مخالفان آنان از متشرعان سماع عرفانی را با و غنای عامی، تخلیط کرده و به رد و طرد آن اهتمام کرده اند؟....