سحاب رحمت کریم کارساز ورحیم بنده نواز از آسمان عنایت بی علت باریدن گرفت ، سعادت از در سخا در آمد، این پای افتاده در غریبستان دنیا را از رحمت دست گرفت ، دل تشنه پر غمم وجان خسته در همم را قلاب محبت عباران کوی طریقت و مبارزان میدان حقیقت که در قصر تنهائی برسجاده بی نیازی از خلق نشسته اند و درب آمیزش بر رخ اغیار را بسته اند صید کرد و زنجیر مودن شار بان زلال عرفان که ندماء مجلس شهوداند و آفتاب جهانتاب حقیقت از مشرق دلشان طالع و پرتو نور الهی از مطلع رخسارشان ساطع است جانم را قید کرد. در ملک عزت همدمان نسیم وصال و محرمان حریم جمال گوشه ای عنایتم کردند ، بند علایق از دست و...