سیروس شمیسا

سیروس شمیسا، ادیب، پژوهشگر و استاد زبان و ادبیات فارسی، در سال ۱۳۲۷ در رشت به دنیا آمد. او دکترای زبان و ادبیات فارسی را از دانشگاه تهران گرفت و سال‌ها در دانشگاه علامه طباطبایی و دانشگاه‌های دیگر تدریس کرد.

شمیسا بیشتر با کتاب‌هایش در حوزهٔ بلاغت و سبک‌شناسی شناخته می‌شود؛ کتاب‌هایی که از منابع اصلی دانشجویان ادبیات فارسی‌اند. «بیان»، «معانی»، «نگاهی تازه به بدیع»، «کلیات سبک‌شناسی»، «سبک‌شناسی شعر» و «انواع ادبی» از این دسته‌اند. او در «سیر غزل در شعر فارسی» و «سیر رباعی» تاریخ این دو قالب را بررسی کرده و «فرهنگ تلمیحات» و «فرهنگ اشارات ادبیات فارسی» را برای شناخت اشاره‌های اساطیری، دینی و تاریخی در شعر فارسی فراهم آورده است.

شمیسا در نقد و تحلیل متون، به‌ویژه شعر حافظ و «بوف کور» هدایت، نیز آثاری نوشته و از رویکردهای نقد روان‌شناختی بهره گرفته است. کتاب «شاهدبازی در ادبیات فارسی» او نیز از آثار بحث‌برانگیزش بوده است.