دانلود کتاب توتالیتاریسم اثر هانا آرنت

دربارهٔ کتاب توتالیتاریسم

کتاب توتالیتاریسم حکومت ارعاب کشتار خفقان اثر هانا آرنت نخستین بار در سال ۱۹۵۱ به چاپ رسید.

آرنت در این اثر ارزشمند، نهادها و عملکرد جنبش های توتالیتر را مورد بررسی و کاوش قرار می دهد و بر دو نمونه ی شاخص از دولت های تمامیت خواه در دوران معاصر تمرکز می کند: آلمان نازی و روسیه ی استالینیست.

آرنت با ذکاوتی مثال زدنی و به شکلی مستدل بیان می کند که این دو حکومت، دو روی یک سکه بودند و نه فلسفه هایی در مقابل یکدیگر.

او با اتکا به این نگرش، تبدیل طبقه های مختلف اجتماعی به توده ها، نقش پروپاگاندا در رویارویی با جهان غیرتمامیت خواه، استفاده از ترس و تروریسم، و انزوا و طردشدگی را به عنوان پیش نیازهای شکل گیری حکومت های تمامیت طلب معرفی می کند.

هانا آرنت

او طی سال های تحصیلش با اساتید و فلاسفه ی بزرگی از جمله مارتین هایدگر، کارل یاسپرز، رودولف بولتمان و ادموند هوسلر تبادل فکری می کرد. هانا آرنت در سال ۱۹۲۵ با مارتین هایدگر وارد یک رابطه ی احساسی شد. اگرچه بخش عاطفی این رابطه در همان سال به اتمام رسید، با این حال ارتباط آرنت با هایدگر به نوعی تا پایان عمر آرنت ادامه یافت و تاثیر زیادی بر زندگی او گذاشت.

در سال ۱۹۳۳، با به قدرت رسیدن هیتلر، پیوستن هایدگر به حزب نازی و شروع فعالیت های او به عنوان رئیس فرایبورگ، آرنت به دلیل جمع آوری شواهدی مبنی بر تبلیغات یهودستیزانه ی نازی ها در کتابخانه ی دولتی پروس توسط گشتاپو دستگیر و بازجویی شد. پس از سپری کردن مدتی کوتاه در زندان، آرنت بازجوی خود را فریب داد و به پاریس مهاجرت کرد.

هانا آرنت در فرانسه به سایر یهودیان تبعیدی پیوست و در سازمان های پناهندگان یهودی مشغول به کار شد. این سازمان ها مهاجرت به فلسطین را تشویق و همچنین به افرادی که در تبعید می زیستند، کمک می کردند. در سال ۱۹۴۱، او بار دیگر به عنوان یک فراری از فرانسه ی تحت اشغال نازی ها، به ایالات متحده مهاجرت کرد و به همراه همسرش هاینریش بلوچر که در سال ۱۹۴۰ با او ازدواج کرده بود، ساکن این کشور شد.

آرنت در نیویورک ساکن شد و به عنوان مدیر تحقیقاتی کنفرانس ارتباطات یهودیان (۴۶ - ۱۹۴۴)، سرپرست ویراستاری انتشارات شوک آلمان (۴۸ - ۱۹۴۶) و همچنین موسسه ی تجدید فرهنگ یهودی (۵۲ - ۱۹۴۹) که به دنبال جمع آوری نوشته های یهودیان و جلوگیری از نابودی آن ها توسط نازی ها بود، مشغول به کار شد. آرنت در سال ۱۹۵۱ به عنوان شهروند آمریکا شناخته شد و از سال ۱۹۶۳ تا ۱۹۶۷ در دانشگاه شیکاگو و پس از آن در مدرسه ی جدید تحقیقات اجتماعی در نیویورک مشغول تدریس شد.

علت شهرت هانا آرنت

کتاب وضع بشر (۱۹۵۸) از دیگر نوشته های مشهور آرنت است که در آن نگاهی گسترده و سیستماتیک به آن چه که خود زندگی فعال می نامید، داشته است. او در این کتاب به دفاع از شرایط ایدئال کلاسیک کار کردن، شهروندی و اقدامات سیاسی در برابر آن چه که وسواسی تحقیرآمیز برای رفاه صرف می دانست، پرداخته است. این کتاب نیز مانند بسیاری از آثار آرنت متاثر از دیدگاه های فلسفی هایدگر است.

آرنت در اثر بسیار بحث برانگیز آیشمن در اورشلیم (۱۹۶۳) که براساس گزارش او از محاکمه ی آدولف آیشمن نازی در سال ۱۹۶۱ بود، جنایات آیشمن را نه ناشی از شخصیتی شرور و فاسد، بلکه ناشی از بی فکری محض خواند. او آیشمن را یک بوروکرات بلندپرواز می دانست که نمی توانست در مورد عظمت اقدامات خود تفکر کند. آرنت نقش آیشمن در کشتار دسته جمعی یهودیان را ابتذالی هولناک و ناگنجودنی در کلمات و افکار دانست؛ ابتذالی که در آن زمان در سراسر اروپا نیز گسترش یافته بود.

هانا آرنت سرانجام پس از یک زندگی پرفرازونشیب، در سال ۱۹۷۵ و در حالی که مشغول کار بر روی کتاب حیات ذهن بود، بر اثر سکته ی قلبی در خانه ی خود در منهتن درگذشت.

آرنت در طول حیات خود آثار مهمی را بر جای گذاشت که از جمله ی آن ها می توان به میان گذشته و آینده (۱۹۶۱)، درباره ی انقلاب (۱۹۶۳)، مردان در زمان های تاریک (۱۹۶۸)، خشونت (۱۹۷۰) و بحران های جمهوری (۱۹۷۲) اشاره کرد. دست نوشته ی ناتمام آرنت، حیات ذهن، توسط دوست و مکاتبه کننده ی او ماری مک کارتی ویراستاری شد و در سال ۱۹۷۸ به چاپ رسید. کتاب مسئولیت و قضاوت (۲۰۰۳) نیز مجموعه ای از مقالات و سخنرانی های آرنت در باب موضوعات اخلاقی مربوط به سال های پس از چاپ کتاب آیشمن در اورشلیم است.