دانلود کتاب برگزیده اشعار شاملو اثر هیوا مسیح

در اتاقی بودم به خانه – در زدند، باز کردم. شاملوی بزرگ با لباسی مرتب و آماده برای سفر، در آستانه در ایستاده بود، با چهره ای روشن و خندان؛ و تو گویی راضی. پشت سرش – برخلاف همیشه که کوچه ای بود پر از رنج و تحقیر آدمی – آسمانی پر از ستاره بود و کهکشانی تا دوردست نمی دانم تا کجا. نمی دانستم از ذوق حضور آن بزرگ در خانه ام، باید چه می کردم، چه میگفتم. پرسیدم: استاد! شما به خانه من، من کوچک آمده اید؟
گفت: «بازهم گفتی استاد! مرا همیشه شاملو صدا کن! آمده ام خداحافظی کنم.» ناگهان قلبم از جا کنده شد، پرسیدم: مگر به کجا می روید؟
گفت: می روم آخرین شعر بلند زندگی ام را بسرایم.
یکدیگر را در آغوش گرفتیم و سپی او همان طور که رو به من ایستاده بود و لبخند می زد، چون پرنده ای در آسمان پر ستاره و کهکشان بی پایان….