دانلود کتاب ترجمه و شرح جواهرالبلاغه جلد اول اثر احمد هاشمی، حسن عرفان

فصاحت واژه «فصاحت، از نظر لغوی بر معنیهای فراوانی به کار می رود. از آن معانی است: آشکار کردن و هویدا بودن. خداوند برین، به حکایت از حضرت موسی سلا- فرموده: «و أخی هارون هو أفضع مئی لسانا یعنی: «برادرم، هارون گفتارش از من آشکارتر و سخنش روشن تر است».
و هرگاه که کودک، گفتارش واضح و روشن گردد، گفته می شود: «افصح الشبی فی منطقه و هنگامی که در بامداد هوا روشنی می یابد، عرب میگوید: «أنصح الصبح، و اتضح الضیح» نیز می گوید. و اگر غیر تازی پس از این که زبانش بدون فصاحت و کلامش نا آشکار بوده به فصاحت، زبان گشاید، می گویند: «أفضح الأعجمی»
و اگر خان، یعنی: کسی که بسیار غلط میگوید بدون اشتباه، از آنچه در درون دارد….