دانلود کتاب دستور زبان فارسی امروز اثر غلام رضا ارژنگ

زبانی که ما برای برقراری ارتباط با دیگران، به کار می بریم، زنجیره ای از آواهاست که از دهان بیرون می آید. هوایی که از نای بیرون می آید، در حنجره، تارآواها را به لرزش در می آورد، و زنجیره ای از آواهای به هم پیوسته را ایجاد میکند. این آواها پس از آن که در دهان دستخوش دگرگونی هایی شدند، از دهان بیرون می آیند، و به گوش دیگران می رسند، و با شنیده شدن آنها معنی و مفهومی به ذهن شنونده ای که با آن زبان آشناست منتقل می شود.
در زنجیره گفتار، برش ها و بخش های کوتاه و بلندی احساس می شوند، که به کمک تکیه ها و درنگهای کوتاه و بلند مشخص شده اند. کوتاه ترین واحدی که در زنجیره گفتار معنی مستقلی دارد واژه (کلمه) است که معمولا با تکیه با درنگ از کلمه های دیگر متمایز می شود: من دیروز به دانشگاه رفتم.
در زنجیره گفتار، واژه های معنی دار براساس طرح ها و الگوهای خاصی در کنار هم قرار می گیرند، و شبکه ای از اجزای به هم پیوسته و سازمان یافته را به صورت دستگاهی کارآمد پدید می آورند. با کمک چنین دستگاهی است که انسان مقصود خود را به دیگران می رساند. کوتاه ترین مجموعه سازمان یافته ای که بتواند مطلبی را برساند، جمله نامیده می شود: من رفتم. فریدون را دیدم. رفتم تا او را ببینم. با اختراع خط، زبان که در اصل نشانه ای شنیداری است، صورت نشانه دیداری هم پیدا کرده است، و مانند دیگر نشانه های دیداری، منتها به گونه ای نمادین، و روشن تر و دقیق تر از آنها، برای رساندن مقصود و منظور به دیگران به کار گرفته….