دانلود کتاب سقوط تیسپون و تسخیر عراق توسط عرب اثر امیرحسین خنجی

پس از پیروزی سعد ابی وقاص در قادسیه عمر به او فرمان فرستاد که همانجا که اردو زده است بماند و از فرات نگذرد؛ و نوشته بود که در جای خودت بمان، خواهان بیشتر از اینها مباش، از منطقه دور مشو و میان من و مسلمین رودخانه بزرگ قرار مده. این به آن معنا بود که عمر در این زمان در نظر نداشت که به درون عراق لشکر کشی کند، بلکه می خواست که آنچه تا کنون به دست آورده است را حفظ کند. ولی انگار اراده تاریخ بر چیز دیگری قرار گرفته بود. و در آغاز سال ۱۶ه دهها هزار جهادگر از قبایل مختلف با خانواده هاشان در کوفه گرد آمده بودند. فرات جنوبی حد فاصل میان متصرفات اسلام و ایران بود. ولی هنوز بخش بزرگی از قبایل در درون عربستان بودند که امکانات کافی برای زیستن و اسباب معیشت نداشتند و هدف تاریخی آنها – بدون آنکه خود بدانند یا عمر در نظر داشته باشد. خزش به درون عراق و ایران بود. جهادگران لشکرگاه کوفه همواره در دسته جاتی به آبادیهای اطراف شبیخون می زدند و اموال و دامهای روستائیان را تاراج کرده به کوفه می بردند و از این راه زندگی می کردند. بسیاری از روستاهای منطقه تخلیه شدند و مردمشان به درون عراق کوچیدند (جلا أهلها). در گزارشی که از قادسیه به عمر رسیده است می خوانیم که روستائیان منطقه حاضر نیستند که به پیمانهائی که به ما داده اند وفادار بمانند (یعنی حاضر نیستند که مطالبات ما را برآورده کنند)، و بسیاری شان روستاها را رها کرده به درون عرق کوچیده اند، به گونه ئی که زمینهای به این مرغوبی از سکنه تهی شده است. و عمر به آنها پاسخ فرستاده که هر زمینی که صاحبانشان رها کرده رفته اند را الله به شما داده است؛ اگر آماده پرداختن جزیه…..