دانلود کتاب سلمان پاک اثر لویی ماسینیون

از یک گوشه که بدین سخن می نگریم، انسان فروافتاده از بهشت را می بینیم که چشمش به زلف طرار و جشم دل شکاری افتاده و عشقی زورمند، آتش در پیرهنش زده و سخت پاگیرش ساخته است؛ آنچنان که گذشته اش را فراموش کرده و چنان در سر کوی زیبایی افسونگر و فریب کار گرفتار و خودباخته شده، که سایه ی طوبی و نوازش های حور و لب کوثر را، و آن فضای گلشن قدس را، همه از یاد برده است…
جامان را عوض می کنیم و از گوشی دیگری می بینیم. داستان دیگری می خوانیم: انسانی است از بهشت رانده، و در این بلاگاه پرمحنت افتاده، اینجا در آتش های گوناگون «امتحان» که شاهزادهای نایرود تنعم را «بودا» می کند، گداخته شده و پخته و آب دیده و بلندپرواز گشته. مرغی که همواره آرزوی بازگشت به آشیانهی بلند و به فضای عالم قدس را، که از آن جا رانده شده بود، در سر داشت، دیگر امروز پرواز که می کند، از آشیانه ی اصلی اش برتر و بیشتر اوج می گیرد. نه ترسوست و نه طماع. نه از لهیب دوزخ بیم دارد و نه از نعیم بهشت به هوس می آید. ربانی است، عاشق خدا. خدا را می پرستد، به خاطر خدا و به خاطر پرستش. مزد نمی خواهد. می خواهد در آستانه ی او بمیرد تا در کنار او آرام گیرد. «همجو جان بی خنده و بی گریه» می شود و طبیعی است که سایه ی طوبی و دلجویی حور و لب حوض، همه را پاک فراموش می کند….