دانلود کتاب شرح مثنوی معنوی جلد سوم اثر دکتر سیدجعفر شهیدی

گفتن نابینای سایل که دو کوری دارم
بود کوری کو همی‌گفت الأمان من دو کوری دارم ای اهل زمان پس دو باره رحمتم آرید هان چون دو کوری دارم و من در میان گفت یک کوریت می‌بینیم ما آن دگر کوری چه باشد؟ وا نما گفت زشت آوازم و ناخوش نوا زشت آوازی و کوری شد دو تا بانگ زشتم مایه غم می‌شود مِهر خلق از بانگ من کم می‌شود زشت آوازم به هر جا که رود مایه خشم و غم و کین می‌شود بر دو کوری رحم را دوتا کنید این چنین ناگُنج را گنجا کنید زشتیِ آواز کم شد زین گله خلق شد بر وی به رحمت یک دله کرد نیکو چون بگفت او راز را لطفِ آوازِ دلش آواز را و آنکه آوازِ دلش هم بَد بود آن سه کوری دوری سرمد بود ب ۱۹۹۱- ۱۹۸۲ مأخذ داستان را مرحوم فروزانفر از محاضرات راغب و شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید از جاحظ آورده است. (مآخذ قصص و تمثیلات مثنوی، ص ۶۵) (من در میان:) در میان دو کوری مانده‌ام.