دانلود کتاب فیلسوفان بزرگ از سقراط تا فوکو اثر جریمی استنگروم

مطابق یک افسانه، خایرفون “از سروش معبد دلفی” می پرسد آیا کسی داناتر از سقراط هست و پاسخی دور از انتظار می شود. این که هیچ کس داناتر از او نیست. سقراط که از این موضوع به شگفت آمده می کوشد تادرستی این امر را اثبات کند و برای این کار به نزد کسانی می رود که مدعی خردمندی هستند و از آنها در باره فضیلت ها پرسش می کند. وقتی یکایک اینان را به تناقض می کشاند، نتیجه می گیرد که به یک معنا حق یا سروش معبد دلفی است: سقراط می داند که هیچ نمیداند. حال آن که دیگران از این بابت در نادانی به سر می برند که فکر می کنند می دانند هدف بسیاری از این مواجههها و استدلال ها نمی تواند صرفا تخریب مشاهیر آن باشد، و مسلما از این مکالمات تکانی هم در مورد دیدگاه سقراط راجع به فعالیت خودش، دستگیرمان می شود. شاید سقراط واقعا در پی یافتن تعاریف است. به راستی چنین به نظر می رسد که او در مواردی. باور دارد که تنها با در دست داشتن این تعاریف است که فرد شناخت لازم را برای انتخاب صحیح در زندگی خواهد داشت. اگر ندانیم عدالت چیست. چگونه می توانیم امید داشته باشیم که عادلانه رفتار کنیم
مشکلی که در این جا با آن مواجهیم آشتی برقرار کردن میان این دو حقیقت است که سقراط هرگز به طور مشخص به تعریشی بنده نمی کند، اما در عین حال کوشش های خود را نیز شکست محسوب نمی کند. سقراط در پایان مکالمه. مغمومانه سر در گریبان فرو نمی برد و از نادانی خود شکوه نمی کند، بلکه بر عکس نوعی خرسندی همراه با خوش بینی از خود نشان می دهد و حتی فدردان همه کسانی است که زمان صرف کرده اند و با او به تأمل پرداخته اند. حالتی نزدیک به سرمستی دارد و اذعان می کند که اوقات به خوشی سپری شده است. از نظر او همکاری کردن و در پی تعاریف برآمدن نه تنها مهم، بلکه بسیار گران بهاء است:….