دانلود کتاب مانی نقاش و آیین مانوی

مانی در سال ۲۱۶ م. در بابل چشم به جهان گشود و در ۲۴ سالگی به اعلام رسمی و همگانی رسالت خود فرمان یافت. دین وی در طول سالیان آینده از مصر تا چین گسترش یافت و به دینی جهانی مبدل گشت. آموزه های کیهان شناختی و یزدان شناختی مانی کمابیش آمیزه ای از انگاره های گنوسی و زرتشتی است. ویژگی بنیادین آموزه های کیهان شناختی ماتی، منفی انگاری جهان مادی و متعلق دانستن آن به اهریمن و نیروهای اهریمنی است. دین مانی با پلشت انگاشتن جهان مادی، و توصیه به مینوگرایی، عملا دنیاگریزی و زهدگرایی را آموزش میدهد.
اسطورهی آفرینش در دین مانی، آن گونه که از متون بازماندهی مانوی بر می آید، چنین است که: در آغاز دو گوهر بود: گوهر روشنی و گوهر تاریکی. گوهر روشنی در بالا، در بهشت روشنی جای داشت و گوهر تاریکی در پایین، در سرزمین تاریکی. سرزمین روشنی و تاریکی با یکدیگر هم مرز بودند. “پدر بزرگی” یا “شهریار بهشت روشنی”، آفریدگار همه ی ایزدان، بر بهشت روشنی فرمان می راند و سرزمین او در نور و رامش و زیبایی جاودانه، غرقه بود.
فرمانروای سرزمین تاریک، “اهریمن” با “شهریار تاریکی” بود که خود جاودانه نبود بل که گوهرهای سازنده ی وی ازلی بودند. او سری مانند شیر، بدنی چون اژدها، بال هایی چون بال پرندگان، دمی به سان دم ماهی، و چهارپا مانند چهارپایان داشت. سرزمین تاریکی یکسره در تباهی و زشتی و پلیدی و شرارت فرو روفته بود.
شهریار تاریکی با دیدن سرزمین روشنی، بر آن همه شکوه و زیبایی رشک برد. پس به یاری فرزندان تاریکی آهنگ تاختن به بهشت روشنی کرد. پدر بزرگی برای مقابله با هجوم اهریمن، “مادر زندگی” را فراخواند و او نیز “هرمزدبغ” را آفرید. هرمزدبغ به یاری پنج فرزند خود که همچون جنگ افزارهای او بودند، یعنی فروهر، باد، روشنی، آب و آتش، به رویارویی با نیروهای تاریکی شتافت اما سرانجام به دام تاریکی افتاد و اسیر گشت. دیوان به بلعیدن پاره های نور فرزندان هرمزدبغ پرداختند و بدین سان روشنایی با تاریکی در آمیخت و آلوده شد. آن گاه پدر بزرگی برای رهاندن فرزند خود از مغاک تاریکی، “دوست روشنان” را آفرید، وی “بام ایزد” را فراخواند و او نیز “مهرایزد” را.
مهر ایزد به همراهی فرزندان آش دهید، مرزبد، ویسبد، زندید و مانبد به مرز روشنایی و تاریکی آمد و هرمزدبغ را با دست خویش از مغاک تاریکی به بیرون کشید و به بهشت روشنی آورد. آن گاه دیوها و فرزندان تاریکی را فروکوفت…..