دانلود کتاب نظم گفتار اثر میشل فوکو

دلم می خواست می توانستم کاری کنم که حضور من، در گفتار امروزم، و گفتارهایی که شاید سالیان سال، باید در این جا ایراد کنم، آنچنان ناپیدا بنماید که به چشم نخورد. به جای آنکه من رشته سخن را به دست گیرم، دلم می خواست سخن مرا دربر می گرفت و به آن سوی هر گونه سرآغاز ممکن می برد. دلم میخواست در می یافتم که، در لحظه سخن گفتن، صدایی بی نام، مدت ها پیش از من، بلند شده است، و مرا کاری نیست جز آنکه با آن صدا هم آواز شوم، دنباله عبارت را بگیرم، و بی آنکه کسی متوجه اش شود، چنان در تاروپود آن بخزم که گویی خود آن صدا، با یک لحظه بازایستادن، مرا به جای خود فراخوانده است. اگر چنین می شد، دیگر سرآغازی نمی توانست در کار باشد؛ و من، به جای آنکه کسی باشم که گفتار از آن اوست، بیشتر، آن نقطه انقطاع کوچکی می شدم که در روال ایراد گفتار پیش آمده است، نقطه ناپدید شدن احتمالی گفتار….