فرافکنی، نسبت دادنِ خصایلی است به سایرین که می‌کوشیم در خودمان سرکوب سازیم.
مثلاً آدمی که خیلی خسیس است، همه‌ی مردم را پول‌دوست می‌خواند
و کسی که مدام در فکرِ مسائلِ جنسی است،
بیش از همه از شهوت‌رانیِ دیگران به خشم می‌آید.