دانلود کتاب قدرت گیری فقیهان و پیامدهایش اثر امیرحسین خنجی

دیدیم که اردشیر بابکان یک فقیه بود، و دولت در نظریه سیاسی او دارای دوتا بال بود: یکی سلطنت و دیگری دین؛ که اولی در شاه و دربار و ارتش تجلی می یافت و دومی در مؤیدان و آذرگاهها، شرکت مغان در حاکمیت از زمان اردشیر آغاز شد؛ و دیدیم که وزیر اول اردشیر یک مغ بود. سازمان و تشکیلات مغان از آغاز تشکیل دولت ساسانی پی ریزی شد و یک دولت دینی پایه گذاری گردید که تا پایان عمر دولت ساسانی ادامه یافت. با نهادن تاج توسط مؤبدان مؤبد بر سر شاپور اول، مغان منبع مشروعیت سلطنت شدند. «تاجگذاری» در سنت سیاسی ساسانی « مراسم بیعت با شاه» بود. شاه در مراسم خاصی «تاج» (رمز رهبری سیاسی عالی کشور را از مؤبدان و سپهبدان و سران کشور (نمایندگان طبقات حاکم) تحویل می گرفت؛ و مؤبدان مؤبد (عالی ترین مرجع دینی) آن را بر سر شاه می نهاد. ما گزارش دقیقی از چه گونگی برگزاری مراسم تاج گذاری در دست نداریم، ولی به نظر می رسد که تاج را با تشریفات خاصی به مجلس می آوردند، یکی یکی حاضران آن را می گرفتند و دست به دست می کردند تا با ترتیب خاصی به مؤبدان مؤبد داده می شد و او آن را بر سر شاه می نهاد. یعنی، تاج به دست همه حاضران بر سر شاه نهاده شده بود و همگی با شاه بیعت کرده بودند. و به این گونه، سلطنت مشروعیت دینی می یافت. به عبارت دیگر، سلطنت را مؤبدان مؤبد در حضور سران کشور و با مشارکت و رضایت عملی آنها به شاه جدید تحویل می داد…..