دانلود کتاب تاریخ عثمان پاشا اثر ابوبکربن عبدالله

در طول بیش از دو سده سلطنت صفویان بر ایران، میان دو دولت ایران و عثمانی روابط بسیار پر فراز و نشیبی برقرار بود. وقوع جنگ های متعدد و انعقاد معاهده های صلح مختلف، از نمودهای بارز دوره های جنگ و صلح پیاپی میان این دو دولت است. جنگ های دو دولت صفوی و عثمانی در عهد شاه اسماعیل و سلطان سلیم اول با شکست ایران در چالدران خاتمه یافت و جنگ های دوران شاه طهماسب و سلطان سلیمان با انعقاد قرارنامه آماسیه (رجب ۹۶۲) پایان پذیرفت. از زمان انعقاد قرارنامه مزبور تا سال ۹۸۶ که دولت عثمانی در عهد سلطان مراد سوم (سلطنت: ۱۰۰۳- ۹۸۲) اقدام به لشکرکشی به قلمرو ایران کرد، یک دوره بیست و چهار ساله صلح میان دو دولت برقرار بود. ”
از مرگ شاه طهماسب تا سقوط صفویان، نوع روابط میان دو دولت بیش از آن که تابع تحولات داخلی عثمانی باشد، بیشتر تابع حوادث و تحولات داخلی ایران بود. چنان که هرگاه دولت صفوی رو به ضعف و سستی میگذاشت، دولتمردان عثمانی به بهانه های مختلف آتش جنگ را روشن می کردند و به قلمرو صفویان یورش می آوردند. با این که شواهد و مدارک مختلف تاریخی گویای تجاوزگری عثمانیان به قلمرو صفویان است، باز هم پاره ای از محققان ترکیه در نوشته های خود به توجیه لشکرکشی های دولت عثمانی علیه ایران پرداخته و صفویان را مسبب وقوع جنگ میان دو دولت دانسته اند. از جمله یکی از این محققان ترک، دکتر بکیر کوتوک اوغلو است که در کتاب «مناسبات سیاسی ایران و عثمانی» با طرح دلایل واهی تلاش کرده تا لشکرکشی عثمانی به ایران، در دوره سلطان مراد سوم را مشروع و موجه جلوه دهد……